www.cemalnar.com

Sevgili dostum ve aziz arkadaşım Ahmet Çelik’in tayini çıkmış diye duydum. Yıllardır Kahramanmaraş’ımızda Müftü Yardımcısı olarak çalışıyordu. Tayininin çıkmak üzere olduğunu söylemişti bir gün.

- Gitmesen olmaz mı? Dedim.

- Olmaz, dedi. Bizde yedi yıl burada çalışma süresi var. Dolunca mecburen bir yere gideceğiz.

- Nereye?

- Belli değil. Ya da ben henüz bilmiyorum.

Demek mecburen gidecekti. İyi, daha yaşı genç, millete hizmet etsin. Aslında Diyanet için iyi yetişmiş bir elemandı ve Diyanetin ona borcu da vardı. Zira bir zamanlar onu taa Avusturalya’ya hizmete göndermişler ve giderken: “Bu hizmetin ve fedakarlığın unutulmayacak” demişlerdi. Tam altı yıl gitti hiç izin bile yapmadan.

Ama bugüne kadar verdikleri göreve bakarsan, unutmuşlardı. En azından ben öyle düşünüyordum.

18 Temmuz 2008 Cuma günü Urfa’ya gitmiştik Göksün İmam Hatip Lisesi Kız Öğrenci Yurdu için vaaz vererek para toplamaya. Urfa müftüsü Ramazan Tahiroğlu kardeşimiz bizim için on caminin yazısını çıkarmıştı vilayetten.

Orada bizi müftü yardımcısı Mekki bey karşıladı. Daha önce Nurhak ilçemizde müftülük yapmıştı. Hoş beş ederken Ahmet beyin tayinini sordu.

- Çıkmış ama nereye bilinmiyor.

- Ben biliyorum.

- Nereye?

- Çankayaya.

- Deme!

- Evet!

- Yakışır arkadaşıma!

Eh, demek Diyanet nihayet hatırlamıştı sözünü…

Onun şehrimizden gidecek olması beni üzmüştü. İyi bir dostu her aradığınızda görmek az bahtiyarlık değildir. İnsanın zaman zaman bir hüzün çöker içine, sıkar yüreğini bir el, daralır göğüs kafesi, içini bir sıkıntı, bir stres kaplar, bir “kabz” hali yaşamaktadır, işte o zaman hemen bir dostunu arar insan, bir yürekten sevenle birlikte olur ve kurtulur stresten, sıkıntıdan. Kaç kere tecrübe etmişizdir bunu. Dostlar vardır ilaç gibidir dertlerine, sıkıntılarına. Yüzünü görsen, derdinin yarısı gider zaten.

Arkadaşlar da çeşit çeşit değil midir? Kimi vardır, hava gibi, su gibi, her an gerekli. Kimi vardır, ekmek gibi, acıktıkça gerekli. Kimi vardır, ilaç gibi, ancak hasta oldukça gerekli. Kimileri de mikrop gibi,  kaçmak gerekli…

Ahmet Çelik Kardeşim bana ekmek gibidir. Varlığı bile bir gıda. Uzakta olması da insana huzur verir varlığıyla. Allah Teâlâ uzun, sağlıklı, mutlu ve bereketli ömürler versin ona ve hepimize…

Ahmet Çelik Kardeşimi nerden tanırım?

Bu uzun bir maceradır efendim. İsterseniz ucundan kıyısından girelim.

(Devam Edecek)