Abdullah YAYAN

Abdullah Yayan benim hem köylüm, hem meslektaşım, hem yoldaşım, hem de komşumdur.. Benim çocukluğum biraz dışarıda geçti rahmetli babamın memuriyeti sebebiyle. Bir de imam hatip okulunu ( o zamanlar okuldu) Diyarbakır’da okumam sebebiyle çocukluğumuzda pek beraber olamadık Abdullah hocayla. Ama gençliğimiz beraber geçti.. özellikle Kayseri yüksek İslam Enstitüsü’ne girdikten sonra.

Abdullah hocam hem imamlık yapar, hem okurdu. Milli eğitimden önce imamlığı vardır. Beraber olursak namazlarımızı o kıldırır. Ben sıkışırsam “ben öğretmenim” der çıkarım. Ama onun bu şansı yok.

Kahramanmaraş İmam Hatip Lisesi’inde uzun yıllar beraber çalıştık.İmam Hatiplerin başına gelen musibetle öğrenciler azalınca sağ olsun o yerini bizim gibi yaşlılara bırakarak ilköğretm’e geçti..

Abdullah hocam güler yüzlü, tatlı dilli, yumuşak huylu bir kardeşimizdir. Sakindir. Kızdığını pek göremezsiniz. Kimseyi de kırmaz, kızdırmaz. Bir zamanlar bir Halil İslamoğlu hocayı kızdırmıştı “su faturası” yüzünden, o kadar. O da kızma değildi aslında, sitem mi desem, uyarı mı, öyle bir şey…. Kimsenin aleyhinde konuşmaz, O’nun aleyhinde de pek konuşulmaz.

Ayda bir fakiri bizim köylere götürür arabasıyla tebliğ ve irşad için. Çok tatlı hatıralarımız vardır bu yolculuklarda. Aramızda yine sakin ve huzurlu Ahmet Hançer dostumuz vardır. Aynı işi onbeş günde bir münavebeli yaparlar sağolsunlar.

Bu siteyi yapanlardan M. Akif Yayan kardeşim, Abdullah Hocamın oğludur. Edep ve terbiyesi, hizmet anlayışı ile babasının oğludur. Diğer oğlu Mücahid de kibar bir delikanlıdır. Hele Allah esirgesin kardeşleri Sümeyye, tam bir hanımefendi, istikbalin bir mürşidesi olarak yetişmektedir. Allah akıbetlerimizi hayreylesin ve zalimlerin şerlerinden korusun. Bu gençlerin yetişmelerinde annelerini de unutmamak gerekir. Onun babası baba dostum, abisi de arkadaşım olduğu için genliğimizden beri rahat girip çıktığımız, sofralarında çok yemek yediğimiz bir evin kızıydı. Çocukken bile bir hanımefendiydi. Tabi burada O’nun annesi “Aniş abla”mızı rahmet ve fatihalarla anmanın tam sırasıdır. Nur içinde yatsın.

Abdullah hocanın bence enteresan bir ailesi vardır. Bütün kardeşleri devlet memuru. Nerden “kürt” olduğunu bilemediğim babası Mehmet emminin hacca gitmesi hepimizi çok sevindirmiştir, neşelendirmiştir. Kardeşi Hüseyin hocamız , çok güzel kıratı olan imam öğrencimizdir. Şeker topağı maşallah. O, Abdullah Hocam, anne ve babası hep beraber hacca gitme bahtiyarlığına ermişlerdir. Hocamın sakalı orodan yadigar. Bakalım emekli olunca da bırakacak mı sakalı…

Allah (azze ve celle) hayırlı ve uzun ömürler versin, varlığından bizi faydalandırsın. Özellikle bağına bereket versin de bizi üzüme kandırsın. Haa, bu sene üzüm yedirmedi, unutmuş değiliz hani… “canım sende” demeyin, Allah (azze ve celle) kimseyi gördüğü günden geri komasın.