| Hüzün |
|
|
|
|
Geçti karşıma oturdu hüzün. O bir dağ olurken savruldum gittim Sarı yapraklar gibi döküldüm güzün.
Başımdan bir karış havada iken O zaman aklımı beğenirmişim Gururu aşkıma üstün tutarken Yiğitlik diyerek herze yemişim.
Akıl ve ideal el ele verip Aşkı katletmeyi zafer sanmışlar O güzel ahuyu vurup devirip Bir ömür ağlayıp yasta yanmışlar.
Bir ateş var yan da dursan yanarsın Bir ateş ki, ortasında donarsın. İdeal ölürmüş akıl pörsürmüş Oysa aşk içinde sönmeyen volkan
Yokmuş ömür gibi telafi aşka, Bor elden giderse Niğde kaçıyor, Yar dediğin her gün çıkmaz karşına Atı alan Üsküdar’ı geçiyor.
8.06.2009
|







![]() | Bugün | 85 |
![]() | Dün | 386 |
![]() | Bu Hafta | 1922 |
![]() | Geçen Hafta | 2200 |
![]() | Bu Ay | 1181 |
![]() | Geçen Ay | 9727 |
![]() | Toplam | 109392 |





